De bleekweide
In 1779 werd de koopmansfamilie Willink eigenaar van de Plekenpol. Rond deze tijd weer er begonnen met het aanleggen van bleekweides. Waar nu het strandbad ligt, waren er tot 1933 ook bleekvelden.
In 1832 stonden er vijf bleekhuisjes, enkel van het grootste bleekhuis zijn nog schoorstenen en bukepotten over. Sinds enkele jaren zijn deze een gemeentemonument.
Familie Everding heeft de helft van de bleekweide en de ruïne van het bleekhuis in 1988 van de gemeente kunnen kopen. Toen was het bleekhuis al ingestort. De resten hiervan zijn enkele jaren geleden gerestaureerd.
De oostelijke helft hoort bij natuurmonumenten en wordt door natuurmonumenten beheerd.
In vroegere tijden werd het linnen over kort gemaaid gras uitgerold en met regelmaat met water uit de sloten natgemaakt. Dit gebeurde met een zogenaamde geteklomp. Op het kunstwerk, dat op de bleekweide staat, is goed te zien hoe dit in zijn werk ging.
Nadat het linnen door de zon gebleekt was, werd het in de bukepotten gekookt en in de Slinge uitgespoeld. Daarna werd het boven in het gebouw opgehangen om te drogen. Vandaar de vele luiken in het bleekhuis, hier kon de wind goed doorheen waaien.
Naar het weten van Tom Everding mocht er in de 2e wereldoorlog niet gebleekt worden. De linnen doeken was een te goedde herkenningspunt vanuit de lucht, en het gevaar was te groot voor een bombardement op het station Winterwijk.
Na de oorlog is men begonnen met chemisch bleken, hierdoor werd het bleekhuis en de bleekweide niet meer gebruikt voor linnen bleken. In de loop van de jaren is het bleekhuis uiteindelijk ingestort.
Nu is de bleekweide een weide type 4 vochtig hooiland. Door speciaal maaibeleid en afdragen van het gras is het gelukt om bijzondere plantensoorten, bijvoorbeeld wilde orchideeën, terug te krijgen. Daardoor is de bleekweide een paradijs voor kikkers en insecten.